در خانم های دارای کم خونی، بدلیل کمبود آهن خطر زود بدنیا آمدن و وزن بسیار کم نوزاد به ترتیب 5/2 تا 3 برابر بیشتر از خانم هایی است که نوع دیگری کم خونی دارند؛ در حقیقت، کمبود آهن مورد توجه است نه کم خونی. از طرفی، خونریزی خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد. گاهی اوقات کم خونی در ماه هفتم بارد اری دیده می شود (تنها مربوط به یک کمبود در دوران بارداری است) که هیچ جای نگرانی نیست، نظیر این کم خونی بعد از زایمان هم دیده می شود. در نهایت، تجویز اصولی پزشک در مورد مصرف زیاد آهن، گردش خون را کند نمی کند. با وجود این موارد، اثرات کمبود آهن بر روی نوزاد خیلی جزئی است، زیرا هیچ چیز معلوم نمی کند که نوزاد همان کمبودهای مادرش را داشته باشد بلکه بر عکس ذخیره های نوزاد همان ذخیره هایی هستند که مادرش کمبود داشته است و برای نوزاد متعادل و حتی اضافی هم است. هرگز ثابت نشده است که مصرف زیاد اهن به هر شکل، سلامتی جنین و نوزاد را تضمین می کند. کم خونی بدلیل کمبود آهن کم خونی دوران بارداری با میزان هموگلوبین کمتر از 11 گرم در 100 میلی لیتر خون، در طی اولین و سومین دوره سه ماهه و کمتر از 5/10 گرم در 100 میلی لیتر خون، در طی دوره سه ماهه مشخص می شود. درباره کم خونی فیزیولوژیکی (بدلیل کمبود آهن) باید گفت که با میزان فریتین پلاسما کمتر از 12 میلی گرم در 1 لیتر مشخص می شود (آهن در ذخیره های بدن بافت می شود). خانم باردار برای اجتناب از این کمبودها باید هر روز گوشت، مرغ، یا ماهی مصرف کند. اگر این به تنهایی کافی نیست، می تواند 30 تا 60 میلی گرم در روز قرص آهن مصرف کند تا کم خونی رفع شود. نکته : میزان آهن باید نسبت به این فرآورده های غنی از مولتی ویتامین و مواد معدنی متغیر باشد تا با جذب کلسیم، منیزیم و روی تداخل نکند. از طرفی میزان زیاد آهن خطر مشکلات رشد جنین را زیاد می کند.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: