روش های تهیه و مخلوط کردن غذاها می تواند بر جذب آهن اثر بگذارد. پختن غذاهای اسیدی در ظروف آهنی و مصرف منبع ویتامین C همراه با غذا، روش افزایش قابلیت دسترسی به آهن می باشد.

دریافت آهن به صورت مکمل در مواقعی که شخص گرفتار امراض عفونی است نباید انجام شود، زیرا باکتری ها جهت نمو و تولید و تولید مثل احتیاج به آهن دارند. در این مواقع بدن آهن را در کبد و نقاط دیگر به صورت ذخیره پنهان می کند. دریافت آهن اضافی در این قبیل موارد موجب تولید مثل و نمو باکتری ها در بدن خواهد شد.

آهن موجود در سبزیجات به علت همراه بودن با ویتامین Cبهتر قابل استفاده بدن است اما آهن غلات و حبوبات، به جهت همراه بودن با موادی که از جذب آن جلوگیری می کند، از این لحاظ منابع خوبی نیستند.

نظر متخصصان آن است که مصرف قرص های آهن همراه با غذا به کاهش آشوب معده کمک زیادی می کند، اما مصرف غذا از سوی دیگر ممکن است جذب آهن را دچار اشکال کند. بنابراین چنان چه فرد دچار عوارض جانبی نمی شود، یا قادر به تحمل مصرف آهن در بین وعده ها می باشد، بهتر است آهن در بین وعده های غذایی مصرف گردد.

کمبود آهن در اشخاص مبتلا به بیماری کاندیدیاز و یا تبخال های عفونی مزمن، شایع تر است.

افرادی که به زخم عده و اثنی عشر مبتلا هستند، و داروهای قلیایی ضد اسید مصرف می کنند، جذب آهن آنها دچار اختلال می شود.

افرادی که مبتلا به خاک خوری و یخ خوری می شوند دچار فقر آهن می باشند. نه تنها آهن موجود در خاک بلکه آهن وجود در غذا، با خاک خواری، برای بدن غیر قابل استفاده می شود.

دختران در سن بلوغ، می بایست مواد غذایی دارای آهن بیشتری مصرف نمایند. زیرا در مدت عادت ماهانه آهن زیادی را از دست می دهند. لذا لازم است غذای آنان بیشتر شامل: جگر، انواع سبزیجات و تخم مرغ باشد و بهتر آن است که به جای تنقلات خالی از انرژی و تحلیل برنده، مانند: چیپس، سوسیس و کالباس، از نان -سنگک-و پنیر و سبزی تازه استفاده کنند.

تصفیه انواع آردها، غلات و گندم، کودهای شیمیایی یکی از علل اصلی کم خونی و فقر آهن محسوب می شود.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: