درمان های دیگر

از جمله درمان های دیگری که برای اختلال در نعوظ تجویز می شوند می توان به موارد زیر اشاره کرد.

ـ تزریق : چند دارو به طور معمول به آلت تناسلی مرد برای رسیدن به نعوظ تزریق می شود. داروهایی که اغلبا استفاده می شوند عبارتند از پاپاورین ، آلپروستادیل و فنتولامین. با این روش با استفاده از یک سوزن خوب برای تزریق دارو به ناحیه پایه یا کناری آلت تناسلی اقدام می شود.

هدف از درمان تزریق رسیدن به نعوظ به مدت 20 تا 40 دقیقه است پس این تزریق باید توسط خود فرد انجام شود. اگر نعوظ حاصل از این روش بیش از یک ساعت به طول انجامید باید میزان دوز تزریقی را تعیین کنید. از آنجاییکه از سوزن های مخصوص برای این تزریق استفاده می شود درد حاصل از آن بسیار جزئی است.

از جمله عوارض جانبی این شیوه درمانی می توان به خونریزی ناشی از تزریق ، نعوظ طولانی مدت و تشکیل بافت فیبروز در آلت تناسلی مرد یا محل تزریق اشاره کرد.

ـ استفاده از شیاف در مجرای ادرار : در این روش درمانی یک شیاف کوچک در داخل آلت تناسلی خود در مجرای خروجی مثانه قرار می دهید. بدون شک شما باید از یکسری وسایل خاص برای وارد کردن شیاف به مجرای ادرار آلت تناسلی خود استفاده کنید.

در این شیوه معمولا نعوظ 10 دقیقه بعد از استعمال آغاز می شود و حدود 30 تا 60 دقیقه طول می کشد. از جمله عوارض جانبی آن می توان به درد ، خونریزی جزئی در مجرای ادرار و تشکیل بافت فیبروز در داخل آلت تناسلی مرد اشاره کرد.

ـ جایگزینی تستوسترون : یکی از علل ابتلا به اختلال در نعوظ ممکن است پایین بودن سطح هورمون تستوسترون باشد.در این مورد، درمان جایگزینی با تستوسترون ممکن است به عنوان اولین گام توصیه شود.

درمان جایگزینی با تستوسترون می تواند از طریق تزریق ، ژل ، پلت زیر جلدی یا داروهای خوراکی صورت گیرد.با مشورت با دکتر خود به نوع مورد نظر و عوارض آن پی خواهید برد.

جراحی ، ایمپلنت و پمپ آلت تناسلی

اگر شیوه درمانی بالا برای شما موثر واقع نشود پزشک متخصص ممکن است روش های دیگری را به شما پیشنهاد دهد که عبارتند از :

ـ پمپ آلت تناسلی مرد : پمپ آلت تناسلی مرد که به دستگاه خلاء نعوظ شناخته می شود از یک لوله توخالی با پمپ دستی و یک باطری تشکیل شده است. این لوله سراسر آلت تناسلی را در برمی گیرد و سپس از پمپ استفاده می شود تا هوای داخل لوله را خالی کند در این شیوه یک خلاء ایجاد می شود که خون در آلت تناسلی جریان می یابد.

زمانی که نعوظ پیدا کردید حلقه کششی را در اطراف آلت تناسلی خود قرار می دهید تا جریان خون در آن حفظ شود سپس دستگاه را از آلت تناسلی جدا می کنید.

نعوظ حاصل به اندازه کافی طول می کشد تا بتوانید با همسر خود مقاربت داشته باشید.پس از رابطه جنسی حلقه را از آلت تناسلی خود جدا کنید. کبودی آلت تناسلی مرد یکی از عوارض جانبی این روش است و انزال محدودیت پیدا خواهد کرد همچنین با لمس آلت تناسلی متوجه می شودی که درمای آن پایین یا سرد است.

ـ ایمپلنت آلت تناسلی : در این شیوه به وسیله جراحی دستگاههایی را در دوقسمت آلت تناسلی مرد قرار می دهند.این ایمپلنت یک میله نیمه سخت می باشد.استفاده از میله های نیمه سخت آلت تناسلی شما را در حالت سفت اما با قابلیت خم شدن قرار می دهند.

ایمپلنت آلت تناسلی معمولا تا زمانی که از روش های دیگر استفاده نشده است توصیه نمی شود.در هر جراحی عارضه عفونت وجود دارد.

ـ جراحی عروق خونی : به ندرت این بیماری با بای پس شریان های مسدود آلت تناسلی درمان می شود. این شیوه غیر معمول است و به درصد کمی از مردان توصیه می شود که از این روش درمانی استفاده کنند.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۲ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: