بیماری آرتروز بیماری بسیار شایعی است. شیوع آن با بالا رفتن سن زیادتر می شود، بطوریکه اکثر افراد در سنین 60 سالگی به بالا علائم رادیوگرافی بیماری را در یک یا چند مفصل دارند. خوشبختانه همه کسانی که رادیوگرافی غیرطبیعی دارند، درد ندارند. از طرفی نباید فکر کرد که این بیماری فقط مربوط به پیری است بلکه در کسانی که مستعد ابتلا به بیماری هستند در دهه چهارم زندگی یا حتی در دهه سوم علائم شروع می شود. بیماری مردان و زنان را مبتلا می سازد و گاهی در یک فامیل چند بیمار وجود دارد. بعضی اوقات بیماری آرتروز به دنبال ضربه به یک مفصل شروع شده، یا در مفصلی که بر اثر یک بیماری دیگر مانند عفونت مفصلی یا بیماری التهابی دیگری مثل آرتریت روماتوئید آسیب دیده است به وجود می آید.

در این موارد ممکن است آرتروز در سنین جوانی هم در یک مفصل دیده شود. در اینگونه موارد گفته می شود که آرتروز ثانویه وجود دارد، یعنی آرتروز به علت یک بیماری مفصلی قبلی ایجاد شده است. اما در اکثر موارد آرتروز از نوع اولیه می باشد یعنی علت خاصی برای ایجاد آن وجود ندارد.

ابتلا به آرتروز با میزان فعالیت و کار روزانه در زندگی بستگی کامل ندارد. چه بسا افرادی که کار سنگین داشته و ورزش های سخت انجام می دهند ولی مبتلا به آرتروز نمی شوند و برعکس کسانی ممکن است مبتلا شوند که فعالیت زیادی نیز نداشته اند.

از طرف دیگر، گاهی اوقات آتروز در اثر فشار زیاد بر مفصل ایجاد می شود. غضروف مفاصل تا حد معینی می تواند فشارهای وارده را تحمل کند، اگر این فشارها از حد خاصی زیادتر شود (بخصوص در افراد مسن که در آنها غضروف مفصلی، استخوان ها، عضلات و رباط ها تغییرات استحاله ای دارند) تغییرات آرتروز در مفاصل ایجاد می شود. حتی در جوان هایی که فعالیت زیادی دارند و فشار زیادی بر مفاصل آنها وارد می شود آرتروز زودرس ممکن است ایجاد شود.

مثلا در فوتبالیست ها آرتروز زانو شایع است و یا در کارگرانی که با مته های سنگین کار می کنند ممکن استدر مفاصل مچ دست، یا آرنج یا شانه آرتروز ایجاد شود.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: